ZUUS.pl

 
    Rząd w swojej akcji wyjaśniającej  wykorzystuje propagandowe mechanizmy późnego PRL-u.  W  Gazecie Wyborczej ukazał się  26 stycznia  artykuł podpisany przez    Ludwika Koteckiego, wiceministra finansów w rządzie PO i PSL. Sam już tytuł artykułu:  „OFE: Manipulacja czy rzetelna analiza”  wskazuje na demaskatorskie podejście autora i  oskarżanie „obrońców OFE” o  manipulacje i nierzetelność.  W domyśle rząd jest rzetelny bo dobrze liczy.  W tekście tym padają charakterystyczne dla tekstów propagandowych zwroty, przejęte  z okresu schyłkowego PRL, kiedy władzom publicznym  bardzo zależało na poprawie efektywności  tzw. II etapu reformy gospodarczej. Wielokrotnie wymieniana przez p. Koteckiego  „Debata publiczna” była   wtedy  nazywana nieco inaczej. Mówiło się, że  władza prowadzi  konsultacje ze społeczeństwem.  Teraz też Pan Kotecki wzywa: „Debatę przeprowadźmy wspólnie”. Jednocześnie  ogłasza, że  mamy  rząd, który umie liczyć i wie co robić, a jego krytycy, obrońcy OFE nie umieją liczyć.  Wierzę panu Koteckiemu, że rząd Tuska umie liczyć, a nawet, że  umie liczyć kreatywnie, co pokazał przy liczeniu długu publicznego. Chodzi o coś innego. Pan Kotecki   arbitralne zerwanie umowy społecznej z 1999 r. nazywa  „obecnym  kompromisem”.  Dziwny to kompromis, dziwna debata - skoro znamy już termin wejścia w życie nowych rozwiązań – 1 kwietnia.
    Kolejny zwrot używany przez p. Koteckiego:    „poprawić reformę” –  ukrywa  to co robi rząd czyli kastrowanie  OFE. Rząd zaprzecza  istocie  reformy z 1999 r.  czyli inwestowaniu pieniędzy przyszłych emerytów  na ich indywidualnych kontach,  Już we wtorek prof. Balcerowicz krytykował rządowy projekt reformy emerytur mówiąc, że obcięcie wpłat do OFE jest złe dla gospodarki i przyszłych emerytów, ponieważ w ZUS gromadzone są tylko obietnice.
   Dalej Pan Kotecki używa  terminu: „tańsze i bezpieczne finansowanie”  -  tak ma wyglądać koncentracja środków pieniężnych w OFE . Czyli w przekładzie na język polski będzie  to co dotychczas:  przelewanie pieniędzy  z bieżących składek wprost na konta emerytów. Niezależny ekonomista Krzysztof Rybiński nazywa to dosadnie - nacjonalizacją  prywatnych składek ubezpieczeniowych.
   Często używane jest sformułowanie:  „przesunięcie składki do OFE”   - nie jest to w istocie żadne przesunięcie, bo ZUS nigdy nie inwestował. Na to kłamstwo zwrócił  uwagę prof. Leszek Balcerowicz.                                                                                                                                             
     Pojęcie nowomowy używane jest  jako określenie wypowiedzi, które posługując się stałym zestawem typowych dla siebie określeń, de facto nie niosą żadnej treści, zubażają język bądź wypaczają lub fałszują  rzeczywistość. Zdanie:  „Przyniesie efekty także w innych obszarach wymagających trudnych politycznie i społecznie działań”   to typowa nowomowa. Kolejny przykład nowomowy:  ” podobny efekt można osiągnąć, inwestując w kapitał ludzki czy podejmując inne działania”.  Pozostaje się zapytać autora: jaki efekt?, jakie inwestycje? Jakie działania?.   Zastanówmy się czy  rezygnacja z systemu, w którym pieniądze rzeczywiście się odkłada i inwestuje może przynieść jakieś pozytywne efekty?  Pan Kotecki wskazuje na obniżenie kosztów systemu emerytalnego. Ale czy można wierzyć przedstawicielowi rządu kraju, w którym struktura zatrudnienia w ciągu dwóch lat  jego rządów  bardzo niekorzystnie się zmieniła - ubyło 250 tys. miejsc pracy w przemyśle przetwórczym, a przybyło 53 tys. urzędników.  Czy ten  rząd zrobił coś w tym czasie, w celu  obniżenia  kosztów ZUS-u, który  zatrudnia 50 tys ludzi, na co idzie rocznie 4 mld zł.,  Rząd  PO i PSL nie tylko nie obniża kosztów, ale wręcz przeciwnie  jest mistrzem  w pozyskiwaniu środków dla powiększającej się biurokracji. Rządowa rzetelność liczenia, na którą autor często się powołuje jeszcze nie tak  dawno była nazywana kreatywną księgowością. Dzisjaj  zdolność rządu do prowadzenia  kreatywnej księgowości nazwywa się w nowomowie: „stabilnością finansów publicznych”.  Tusk obiecał w połowie zeszłego roku, a potem to powtórzył we wrześniu podczas uchwalania budżetu, że nie będzie żadnych cięć w przypadku OFE.
   Teraz rząd złamał dane słowo i umowy społeczne. Reforma z 1999 roku była w istocie umową międzypokoleniową,  wypracowaną w   okresie  dwuletnich prac, a po niej miliony ludzi zyskały prawo wyboru, czy chcą zostać w starym systemie, czy przejść do nowego. Ci ludzie zostali przez rząd Tuska oszukani, ale wmawiać im  się będzie,  że to dla ich własnego dobra rząd kradnie im pieniądze, które miały być  odłożone na przyszłe emerytury. Takiemu propagandowemu celowi   służy  rządowy artykuł:  „OFE: Manipulacja czy rzetelna analiza”.  

 
5 stycznia w Sejmie Donald Tusk zapewniał, że decyzja o zmniejszeniu składki przekazywanej do otwartych funduszy emerytalnych (OFE) i przekazaniu jej do ZUS jest bezpieczna dla ludzi, że ludzie na tym nic nie stracą. Sprawa stała się głośna. Ekonomiści sporządzali wyliczenia, w których wskazywali, że bez względu na przyjęty sposób waloryzacji nowego konta w ZUSie emerytury Polaków będą niższe. W mediach rozgorzał spór. Obudziły się nawet Otwarte Fundusze. Będą miały promocje w mediach. Na końcu „Gazeta Wyborcza”, która dotąd popierała politykę Tuska, zamieściła wyliczenia, z których wynika, że wysokość emerytury w ramach publicznego systemu, czyli ZUS i OFE, będzie niższa po zmianach. I dalej gazeta napisała - Dzisiejszy 25-latek uzbiera o ponad 600 tys. zł mniej kapitału na kontach emerytalnych, niż gdyby nic nie zmieniono i do OFE wciąż trafiała składka rzędu 7,3 proc. To istotnie obniża wysokość jego miesięcznego świadczenia. Mniej będą mieć także obecny 35-latek i 45-latek. Odpowiednio o 175 tys. i 41 tys. zł mniej zgromadzą na starość. Im zatem młodsza osoba, tym więcej traci na tych zmianach, bo też więcej czasu oszczędza na starość po korekcie w OFE. Pewne jest, że Tusk nas okradł i ludzie nie dostaną obiecanej godziwej emerytury. w nowym systemie będą otrzymywały głodowe emerytury, a po tej zamianie z OFE na ZUS - jeszcze niższe.

W tym roku nasz polski rząd zaproponował i przeprowadził w sejmie kolejny wzrost biurokracji poprzez zwiększenie częstotliwości przekazywania informacji o założonych i zlikwidowanych kontach bankowych. Teraz mamy do czynienia z  propozycją podniesienia podatków. Rząd planuje też rozmontowanie kapitałowgo systemu emerytalnego. Wszystko to dzieje się pod sztandarem reformy finansów. Kryzys naszego państwa jest nie tylko kryzysem systemu podatkowego, kryzysem ZUS-u jako piramidy finansowej, ale w pierwszej kolejności jest deficytem aktywności ludzkiej spętanej przerostem biurokracji, deficytem, wszystkiego, co jest związane z szarą strefą. System podatkowy, który został stworzony  na początku lat 90., de facto się wypalił pod koniec lat 90., mamy ciągłe nowelizacje, ciągłe zmiany, w których gubią się nawet osoby, które na co dzień się tym zajmują, pisząc orzeczenia, zajmując się tym w praktyce. Prawo podatkowe jest dżunglą przepisów, co naturalnie stwarza warunki do rozkwitu korupcji.  Funkcjonujemy w takim zagmatwaniu ponad 10 lat i wielu ekonomistów wskazuje, że istnieje ogromna potrzeba stworzenia całego systemu, całego prawodawstwa   podatkowego od nowa, aby to był system przejrzysty,czytelny i aby służył rozwojowi naszego kraju w XXI wieku, kraju, który jest jednym z największych krajów w Unii Europejskiej. Niestety, te postulaty pozostają bez echa, mamy kolejne  nowelizacje niewydolnego systemu podatkowego. Politycy są opętani manią regulacji prawnych, które dławią w zarodku wszelkie przejawy aktywności. Mamy w Polsce do czynienia z mentalnością biurokraty zwierzchnika i ubogiego twórczo pracownika najemnego. Samodzielność kusi tylko nielicznych, bo oznacza poczucie odpowiedzialności za siebie, gotowość do ryzyka i inicjatywy. 23 czerwca w naszym kraju obchodziliśmy Dzień Wolności Podatkowej ogłaszany przez Centrum im. Adama Smitha. Niestety jest to najdłuższy, przesunięty, dzień w ciągu ostatnich czterech lat, czyli Polacy musieli więcejpracować na podatki.  W państwie, w którym obciążenia podatkowej i ZUS osiągnęły już niespotykaną wysokość efektem podniesienia podatków będzie rezygnacja z podejmowania działalności gospodarczej i przejście na garnuszek pracodawcy lub państwa.  Co obywetele dostaną w zamian podniesienia podatków i ZUS-u ? Kiedy państwo dla swych obywateli stanie się instytucją usługową ?